Waarom richten steeds meer kinderen zich op hun leeftijdsgenoten?
De afgelopen maanden ben ik me verder gaan verdiepen in een onderwerp dat ik in mijn praktijk steeds vaker tegenkom: kinderen die zich meer richten op hun leeftijdsgenoten dan op hun ouders.
Ik volgde een opleiding over een hechtingstheorie. Waarom? Omdat ik zie hoe lastig het voor veel ouders is geworden om hun gezag te behouden en hun kinderen op een liefdevolle, gezonde manier te begeleiden naar volwassenheid.
Met ‘kinderen’ bedoel ik trouwens niet alleen jonge kinderen, maar alle jongeren tot ongeveer 18 jaar. En misschien zelfs daarboven. De hersenen zijn namelijk pas rond het 27e levensjaar volledig ontwikkeld.
Maar terug naar de vraag: waarom verliezen ouders hun invloed, terwijl leeftijdsgenoten steeds belangrijker lijken te worden?
Leeftijdgenoten als nieuwe leidraad
We zien het steeds vaker. Kinderen spiegelen zich aan elkaar, kleden zich hetzelfde, delen dezelfde interesses, gebruiken dezelfde taal en volgen elkaar in boeken, films en gedrag. Als ouders lijkt het soms alsof we niet meer doordringen. Wat wij zeggen wordt makkelijk aan de kant geschoven als ‘niet relevant’, want “mijn vrienden zeggen iets anders”. En dat begint steeds jonger.
Is dit normaal? Nee. Absoluut niet. Kinderen hebben hun ouders keihard nodig als hun primaire bron van leiding, liefde en richting.
De rol van de ouder: jij bent de Alfa
Als ouder ben jij de alfa. Dit betekent dat jij degene bent die de leiding neemt en regie voert over het leven van je kind. Jij weet, intuïtief en vanuit ervaring, wat je kind nodig heeft. Ook als je kind jou in de puberteit van zich afduwt. Juist dan is het essentieel om de ouder te blijven en niet terug te deinzen.
Grenzen stellen is daarbij van groot belang.
Een kind moet leren omgaan met frustratie en teleurstelling om later veerkrachtig in het leven te kunnen staan. Huiswerk, mislukkingen, verlies, opnieuw beginnen. Het zijn allemaal uitdagingen waar een kind zijn weg in moet vinden. Die veerkracht ontwikkel je kind niet zonder grenzen en tegenslagen.
De risico’s van richten op leeftijdsgenoten
Natuurlijk zijn er risico’s voor kinderen die zich richten op leeftijdsgenoten. Zo zijn ze bijvoorbeeld kwetsbaar en zijn ze gevoeliger voor pesten of kunnen zelf pester worden. Daarnaast loopt het kind meer risico om op latere leeftijd naar alcohol of drugs te grijpen.
Wat je ook terug ziet bij deze groep kinderen is dat het een innerlijke leegte kan ontwikkelen, die ze proberen op te vullen met materiële spullen, wisselende vriendschappen, vroege seksuele activiteit, ‘foute’ vriendengroepen en ongehoorzaam gedrag.
En wat misschien nog wel het meest pijn doet: als ouder verlies jij je invloed. Dat kan zich uiten in een kind dat de regie overneemt op een manier die niet gezond is.
Wat kun je als ouder doen?
Gelukkig is er veel wat je kunt doen om je band met je kind te herstellen en te versterken:
-
Verdiep je in wat kinderen echt nodig hebben voor een gezonde ontwikkeling.
-
Zoek hulp bij een coach of therapeut als je merkt dat je er alleen niet uitkomt.
-
Werk aan je eigen processen, zodat je vanuit rust en kracht kunt opvoeden.
-
Neem de leiding terug en stel duidelijke, liefdevolle grenzen.
-
Blijf in verbinding met je kind: maak oogcontact, glimlach, ga naast je kind zitten tijdens het spelen of huiswerk. Laat minstens zes keer per dag vriendelijk merken dat je hem of haar ziet.
-
Wees beschikbaar. Laat je kind voelen dat jij er altijd bent, ook als hij of zij lastig gedrag vertoont.
-
Doe samen activiteiten die jullie allebei leuk vinden.
-
Ga in gesprek in plaats van te straffen of te dreigen.
-
Creëer rust in huis en wees niet bang om af en toe een speelafspraak af te zeggen.
Kinderen hebben het hard nodig om zich veilig te hechten aan hun ouders. Ook en juist in deze tijd waarin leeftijdsgenoten steeds belangrijker lijken te worden.
Wil jij samen kijken hoe jij weer in contact kan komen met je kind? Hulp nodig?
Boek een sessie “Vanuit Overzicht”, dan kijken we samen wat jij en je kind écht nodig hebben.